الان میدونید چه حالیم از خوشحالی نمیفهمم بخندم یا گریه کنم
خدایا تو داری با من چه میکنی شرمنده ام شرمنده
از تو یک دنیا ممنونم که خالقم شدی و خلقم کردی از تو ممنونم که نامه هایم رو میخونی و منو به حل خودم رها نمیکنی کاش میشد همین جا پشت میزم سجده کنم و اشک بریزم از خوشحالی دلم گریه میخواهد
برچسب:
نویسنده: رضا مهدوی